ايراس: تاریخ ۱۳ ماه می سال ۱۹۱۳، اولین هواپیمای چهاره موتور جهان، ساخت کشور روسیه، توسط طراح آن، ایگور ایوانوویچ سیکورسکی ، بر فراز شهر سن پتربورگ به پرواز درآمد. ایگور ایوانوویچ سیکورسکی، آمریکایی روسیتبار، در کیيفِ اوکراین که آن زمان متعلق به امپراتوری روسیه بود، زاده شد. او نخستین هواپیمای با بال ثابت دنیا را طراحی کرده و به پرواز درآورد و همچنین عامل اصلی توسعه و تکامل بالگرد(هلیکوپتر) و تولید انبوه آن شد. وی همچنین موسس شرکت هوانوردی سیکورسکی که یکی از اصلیترین تولیدکنندههای بالگرد در دنیا به شمار میرود، بود. سیکورسکی که در آن زمان به خاطر طراحی و ساخت هلیکوپترهای متعدد، معروف شده بود، به این نتیجه رسید که در آیندهي نزدیک و حتی در زمان حاضر، هواپیماهای چند موتوره با قابلیت حملو نقل مسافرین در شمار زیاد و مسافتهای طولانی مورد نیاز هستند. در آن زمان بسیاری از طراحان و سازندگان هواپیما در سراسر دنیا تلاش داشتند که هواپیمای چهار موتوره تولید کنند اما به علت پیچیدگی این پروژه با توجه به امکانات محدود آن دوره؛ تقریباً اکثر آنها این ایده را کنار گذاشته بودند و بارها اعلام شده بود که ساخت این گونه هواپیماها عملاً بلااستفاده است، چرا که هواپیما با داشتن چهار موتور به اندازهای بزرگ و سنگین میشود که دیگر قابلیت بلند شدن از زمین را نخواهد داشت. برخی دیگر از متخصصین اعتقاد داشتند که اگر برای یک هواپیمای چهار موتوره حادثهای رخ دهد و در هوا معلق شود و یکی از موتورهای آن از کار بیافتد، کنترل آن از دست رقته و سقوط خواهد کرد. بنابراین ایگور ایوانوویچ سیکورسکی باید طرحی ارائه میکرد که از این مشکلات مصون باشد. سرانجام سیکورسکی موفق شد اولین هواپیمای چهار موتوره جهان به نام "لوگراند" را طراحی کرده و با حمایت کمپانی هواپیماسازی روسی آن را بسازد. با انتشار خبر به پرواز درآمدن هواپیمایی با این ویژگیها در رسانههای سراسر جهان اخباری مبنی بر معجزهآسا بودن این اختراع منتشر شد. حتی مشاهدهکنندگان نمی توانستند باور کنند که چنین هواپیمای عظیم الجثهای با موفقیت پرواز کرده است. لوگراند بعدها با نام "روسکی ویتیاز" یا "شوالیه روسی" معروف شد و آن را با نام "بالشوی بالتيسکی" نیز میشناسند. این هواپیمای غولپیکر و در زمان خود بی همتا از هر نظر؛ به چهار موتوره با قدرت ۱۰۰ اسب بخار مجهز بود که دو موتور در سمت راست و دو موتور در سمت چپ در میان بالها و در مقابل هم قرار داشتند. وزن آن حدود ۴.۵۰۰ پوند و طول بالهای آن بالغ بر ۹۲ فوت بود. از دیگر ویژگیهای حائز اهمیت و بی نظیر این هواپیما؛ طراحی منحصر به فرد کابین خلبان و مسافرین بود. بالکن بزرگی در بخش جلویی بدنه هواپیما قرار داشت و مسافران می توانستند از قدمزدن در هوای آزاد لذت ببرند. همچنین یک درب از کابین خلبان به این بالکن باز میشد. کابین خلبان مجهز به دو صندلی و سیستم کنترل دوگانه بود. کابین مسافرین نیز شامل مبلمان، چهار صندلی بود و حتی یک توالت نیز در این هواپیما تعبیه شده بود. لوگراند پدیده جدیدی در صنعت حمل و نقل به شمار میآمد و چنین تجهیزات رفاهی تا سال ۱۹۲۰ در هیچ هواپیمای دیگری دیده نمیشد. لو گراند ۵۳ پرواز بی عیبو نقص داشت و با یک ساعت و ۵۴ دقیقه پرواز با هشت مسافر، در تاریخ ۲ اوت ۱۹۱۳، یک رکورد استقامت جهانی را به نام خود ثبت نمود. این هواپیما میتوانست برای مدتها کارایی داشته باشد اما در یک نمایش هوایی بر اثر ضربه یک هواپیمای دیگر آسیب دیده و از دور خارج شد. با این حال سیکورسکی با ساخت لوگراند توانست موفقیتی بزرگ را به جهانیان نشان دهد و در عرصه هوانوردی گامی بزرگ برداشته و نسل جدیدی از هواپیماهای چند موتوره را معرفی نماید. منابع: RT.com / RT projects / Russiapedia / On this day / ۱۳ May http://russiapedia.rt.com/on-this-day/may-۱/ ایگور ایوانوویچ سیکورسکی؛ از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزادSikorsky Russky Vityaz; From Wikipedia, the free encyclopediahttp://en.wikipedia.org/wiki/Sikorsky_Russky_Vityaz نويسنده: مونا بقايي، عضو شوراي فرهنگي ايراس